Sakrament Namaszczenia Chorych

Istota celebracji tego Sakramentu polega na namaszczeniu czoła i rąk chorego; namaszczeniu towarzyszy modlitwa liturgiczna kapłana, który prosi
o specjalną łaskę tego Sakramentu. Jego skutki zaś są następujące:

  • zjednoczenie chorego z męką Chrystusa dla jego własnego dobra oraz dla dobra całego Kościoła;
  • umocnienie, pokój i odwaga, by przyjmować po chrześcijańsku cierpienia choroby lub starości;
  • powrót do zdrowia, jeśli to służy dobru duchowemu;
  • przygotowanie do przejścia do życia wiecznego;
  1. Chorych odwiedzamy z posługą sakramentalną na wezwanie, w pierwsze piątki miesiąca oraz z okazji Bożego Narodzenia i Wielkanocy;
  2. Światowy Dzień Chorych obchodzony jest 11 lutego we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes;
  3. Sakrament ten można powtarzać. NIE JEST TO OSTATNIE NAMASZCZENIE! Jeśli chory po przyjęciu namaszczenia wyzdrowiał i ponownie zachorował albo w czasie trwania tej same choroby nastąpiło poważne pogorszenie stanu zdrowia powinien ponownie przyjąć ten Sakrament;
  4. Przed operacją można udzielić namaszczenia chorych, jeżeli przyczyną operacji jest niebezpieczna choroba lub zagrożenie życia;
  5. Osobom w podeszłym wieku, których siły opuszczają, można udzielić namaszczenia chorych również wtedy, gdy nie zagraża im niebezpieczna choroba;
  6. Dzieciom również należy udzielić namaszczenia chorych jeżeli osiągnęły taki poziom umysłowy, że ten sakrament może im przynieść pokrzepienie;
  7. Niech chorzy przyjmują ten Sakrament z głęboką wiarą i pobożnością i niech wystrzegają się złego zwyczaju odkładania przyjęcia tego Sakramentu. Wszyscy, którzy opiekują się chorymi powinni zatroszczyć się o przyjecie tego Sakramentu przez osobę chorą.
  8. Chorym, którzy stracili przytomność lub używanie rozumu, należy udzielić sakramentu, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że jako wierzący prosiliby o to, gdyby byli przytomni;
  9. Nie udziela się Sakramentu namaszczenia osobom, u których stwierdzono już zgon!
  10. Jeżeli istnieje wątpliwość, czy chory zmarł, należy mu udzielić tego sakramentu warunkowo;
  11. WZYWAJĄC KAPŁANA NALEŻY POINFORMOWAĆ JAKIE SAKRAMENTY PRZYJMIE OSOBA CHORA. (czy jest na tyle świadoma, aby się wyspowiadać i czy może przyjąć Komunię Św.)
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.